4 kwietnia 2020 r. Imieniny obchodzą: Wacław, Izydor, Benedykt

Pogoda: Siedlce

Numer 14
02-08 kwietnia 2020r.

menu

NEWS

Jak pobrać e-wydanie ostatniego numeru ECHA? Na stronie głównej www.echokatolickie.pl pod zdjęciem okładki ostatniego numeru „EK” jest adnotacja: „pobierz pełne wydanie”. Klikamy w nią, a następnie w zdjęciem jedynki z numerem, który chcemy pobrać. Aby uzyskać dostęp do wybranego e-wydania należy wysłać SMS o treści DOSTEP na nr 7168. Koszt SMS to 1,23 zł z VAT.

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Komentarze

 
 

Felieton

18 marca 2020 r.

Inwazja szczurów

Wszystkim krytykom mojego ubiegłotygodniowego felietonu na samym początku odpowiadam, iż z całą stanowczością podtrzymuję wszystkie zawarte w nim tezy.

Może tylko poza tym fragmentem, w którym mowa była o zgromadzeniach powyżej 1 tys. osób. Cykl druku tygodników jest taki, że często pewne rzeczy zmieniają się już po wydaniu gazety. Poprzedni numer ukazał się w czwartek, a w piątek wprowadzone zostały obostrzenia sanitarne, w tym zakaz zgromadzeń powyżej 50 osób. Zasadnicza teza mojego rozumowania pozostaje jednak niezmienna, a mianowicie fakt, że efektem działań i słów części „oświeconej” samozwańczego establishmentu Kościoła będzie epidemia niewiary. Ale po kolei. Chcę na samym początku podziękować wszystkim księżom, którzy nie zostawiają ludzi bez pomocy, odpowiadają na duchowe potrzeby. Dziękuję za otwarte kościoły, gdzie „wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo”. Dziękuję tym, którzy sprawują sakramenty, zwłaszcza sakrament pokuty. Dziękuję także tym, którzy poświęcają czas, odwiedzając chorych i starszych w domach. Dziękuję tym, którzy nie zwolnili się z obowiązku katechizacji, zdalnie nauczając dzieci i młodzież, a przynajmniej dając im taką możliwość.

Dziękuję także tym, którzy zwiększyli czas własnej modlitwy przed Najświętszym Sakramentem, w ten sposób realizując swoją odpowiedzialność za parafię. Dziękuję także tym, którzy organizują doraźną pomoc osobom niemogącym dokonać np. codziennych zakupów. Dziękuję także tym, którzy podjęli się czynów pokutnych, jak post etc., by prosić o Bożą pomoc. Dlaczego im dziękuję? Dlatego, że te działania są wyrazem wiary. Wiary najprostszej, w której nie rozłącza się podziału na sprawy ziemskie i niebiański. W której Bóg nie jest tylko ideą racjonalnie domykającą wizję świata, bez zbytniego mieszania się w jego sprawy. W której jest proste uznanie, iż na Boga trzeba i należy liczyć, a Jego opatrzność nie jest fikcją czy teologiczną ideą. Ta wiara nie ogranicza ludzkiej roztropności, ale ją wywyższa. Lecz trzeba powiedzieć jeszcze jedno: czasy trudne mają to do siebie, iż w nich potrafią ujawnić się hordy ludzkich szczurów. Swego czasu krążył dowcip, iż najlepszym sposobem na zdobycie robaków na wędkę nie jest przekopywanie ogródka, lecz włożenie w glebę dwóch elektrod (koniecznie należało założyć gumowe buty!). Pod wpływem prądu dżdżownice same wylezą na powierzchnię. Coś podobnego dzieje się także i dzisiaj. W inernecie mamy zatrzęsienie „kaznodziejów rozumu”, którzy odsądzają od czci i wiary osoby mające chociażby takie zdanie, jak wyrażone przeze mnie. Wyzwiska o średniowieczu, ciemnogrodzie, braku rozsądku etc. latają w powietrzu jak talerze w kazaniach papieża Franciszka. No cóż, braciszkowie kochani, wam powiedzieć? Chyba tylko jedno - to nie rozum przez was przemawia, ale tyłek podszyty strachem.

 

Czyste ręce, ale puste

Czytając wynurzenia „katolickich racjonalistów” (w niektórych przypadkach była to istna pokuta), przypomniałem sobie film M. Scorsese „Milczenie” opisujący odstępstwo od wiary jezuitów w XVII-wiecznej Japonii. I cóż z tego, że w ostatniej scenie w rękach zmarłego odstępcy znajduje się krzyżyk, skoro jego działanie spowodowało, że tego wizerunku Chrystusa nie było w dłoniach tych, którzy pod wpływem jego przykładu odeszli od wiary. Czy w ostatecznym rozrachunku może być on zrównany z tymi, którzy zginęli śmiercią męczeńską? A może on był racjonalistą przeciw głupocie krzyżowanych? Może jest to zbyt wielkie porównanie, ale na chwilę refleksji pozwólcie sobie pośród krzyku własnych idei. Pytanie zasadnicze brzmi: czym jest wiara? Czy jest to tylko logicznie poukładany system twierdzeń? Czy jest to tylko ascetyka dająca czystość rączek własnych? Czy jest to tylko technika zachowań liturgicznych? Na marginesie wspomnę, że jeden z moich braci kapłanów opowiadał mi o jakimś bliżej nieokreślonym duchownym, który w ferworze internetowej dyskusji nazwał Eucharystię „wydarzeniem liturgicznym popularnie nazywanym Mszą św.”. Zastanawiałem się tylko, czy słyszał on coś o ofierze Chrystusa i Kościoła. Na więcej nie pozwolił mi odruch zwrotny. Podobne zjawiska gastryczne miałem, gdy ktoś wspomniał, że ksiądz nie udzielił mu Komunii św., bo chciał przyjąć ją „do ust”. Proste pytanie (racjonale) zadałem sobie wówczas: jeśli mówimy o tym, by nie podawać sobie ręki, bo przenosimy wirusa, to dlaczego udzielanie Komunii św. „na rękę” ma wykazywać większą higienę? Wróćmy jednak do kwestii wiary. Wiara jest życiem - udzielanym, przekazywanym i rozwijanym. Wszystko, co związane z nauczaniem wiary, owo życie ma wspomagać. A życie to polega na wchodzeniu coraz pełniejszym w życie Boga. I w tym nieocenioną rolę pełnią sakramenty. „Racjonalistom” trzeba przypomnieć, iż nauczanie Kościoła mówi wyraźnie, że np. żal za grzechy gładzi winy, ale tylko wtedy, gdy w obliczu śmierci nie ma możliwości skorzystania ze spowiedzi ze względu na brak kapłana. Więc drogi kolego kapłanie, rusz swoją nieocenioną …. z kanapy i do konfesjonału. Nie racjonalizuj swojego lenistwa i racjonalnie podtrzymywanej ignorancji religijnej.

 

(Po)rachunki w czasie zarazy

Warto, byśmy my - kapłani - w tym czasie zrobili rachunek sumienia. Łatwo zza komputerowego ekranu rzucać takie czy inne hasełka, pusząc się swoją naukowością i wyższością nad stadem idiotów i głupków. Zanim jednak każdy z nas napisze takie słowa, niech rzetelnie zada sobie pytania o swoją posługę. Ile godzin spędziłem na modlitwie za swoich parafian? Ile godzin przesiedziałem w pustym kościele w konfesjonale, bo może ktoś będzie potrzebował spowiedzi? Ile razy, gdy zadzwonił domofon, zszedłem, by udzielić Komunii św.? Czy dałem swój numer telefonu, by zdesperowany telewizyjnym strachem człowiek mógł się po prostu wygadać? Ile razy (poza zwykłym miesięcznym rajdem) odwiedziłem starszych i chorych w swojej parafii? Ile katechez i kazań nagrałem i puściłem w internecie, by słowem krzepić ludzi? A ile razy po zjedzeniu śniadanka, obiadku i kolacji, przygotowanych przez innych, rozciągnąłem się na kanapie lub ganiałem od kolegi do kolegi na pogaduszki? I jeszcze jedno: proszę Was, Bracia, przeczytajcie i rozważcie 1 Kor 1,17-29.

Ks. Jacek Świątek

Powrót

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

PATRONAT "ECHO"


Ogólnopolski Konkurs Wiedzy Biblijnej
Zapraszamy młodzież szkół ponadpodstawowych do udziału w 24 Ogólnopolskim Konkursie Wiedzy Biblijnej odbywającym się w roku szkolnym 2019/2020.
więcej »
XVI Konkurs Papieski
Hasło przewodnie tegorocznego, XVI Konkursu Papieskiego brzmi: „Życie i wolność - dar i zadanie”. Do spojrzenia na swoje życie w kontekście daru i zadania zaproszeni są młodzi ludzie z całej Polski.
więcej »
 

POLECAMY


Męska modlitwa
„Józef” to tytuł dziewiątego odcinka rekolekcji wielkopostnych pt. „Męska modlitwa” prowadzonych przez ks. Michała Olszewskiego SCJ i o. Michała Legana OSPPE. Bądźcie z nami. To czas wyjątkowy...
więcej »
24 godziny Męki Pańskiej
Niezwykły zbiór modlitw, medytacji i kontemplacyjnych wizji jednej z największych współczesnych mistyczek.
więcej »
Modlitwa do św. Rity w czasach koronawirusa
Koronawirus zbiera śmiertelne żniwo. Abp Renato Boccardo, ordynariusz diecezji Spoleto-Norcia, gdzie znajduje się sanktuarium św. Rity w Cascii, zachęca do modlitwy za wstawiennictwem patronki spraw trudnych i beznadziejnych.
więcej »
Wielki Post z ks. Dolindo Ruotolo
Książka stanowi wybór myśli, modlitw, tekstów ks. Dolindo, które mogą nam pomóc owocnie przeżyć okres Wielkiego Postu.
więcej »
 

SONDA

 

Czas Wielkiego Postu jest okazją do...

nawrócenia, czyli przemiany swojego życia

głębszego zaufania Bogu i szukania Jego woli

powzięcia dobrych postanowień

w kontekście pandemii - okazją do przewartościowania swojego życia i hierarchii wartości

żarliwszej modlitwy i częstszej lektury Pisma Świętego



LITURGIA SŁOWA


Sobota
Czytania:
;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR