Pielęgnowanie tradycji tatarskich w Studziance (gm. Łomazy) zostało wpisane do Krajowego rejestru dobrych praktyk w ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego.

Rejestr jest platformą wymiany doświadczeń oraz inspiracji dla instytucji, organizacji, stowarzyszeń, grup i wspólnot oraz wszystkich zainteresowanych ochroną niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Wniosek o taki wpis do Narodowego Instytutu Dziedzictwa złożyło Stowarzyszenie Rozwoju Miejscowości Studzianka. - Od kilkunastu lat działamy na rzecz ochrony i dziedzictwa kulturowego oraz przeszłości tatarskiej w Polsce. Na ocenę wniosku i sam wpis czekaliśmy ponad rok. Celem wpisu jest zachowanie pamięci o dawnych mieszkańcach, upowszechnianie wiedzy o ich historii oraz angażowanie lokalnej społeczności w działania na rzecz ochrony i przekazywania tego dziedzictwa kolejnym pokoleniom - mówi Łukasz Węda, prezes stowarzyszenia.

Pamiątki odnalezione w starej wodyńskiej sekreterze należącej do Leontyny Newelskiej stały się dla jej wnuczki inspiracją i punktem wyjścia do odkrywania rodzinnych korzeni.

Katarzyna Markiewicz mówi o wielkim bagażu historycznym, który otrzymała po swoich przodkach. Traktuje go jak najcenniejszą spuściznę i zobowiązanie. Kiedy w 1944 r. L. Newelska była wyrzucana ze swego domu w Wodyniach, musiała szybko zadecydować, co spakować, a czego wyrzec się na zawsze. Razem z synem Janem Wiktorem, który po wyprowadzeniu się Niemców zarządzał gospodarstwem, podzielili los innych ziemian. Dekret o tzw. reformie rolnej z dnia na dzień pozbawił ich dorobku wielu pokoleń, odbierając jednocześnie nadzieję na powrót do rodzinnych posiadłości.